Kalendarium > "O Złoty Kałamarz" - zwycięskie utwory

Prezentujemy zwycięskie utwory z konkursu "O Złoty Kałamarz".

I miejsce

ex aequo

p. Emilia Szymanowska, Powstańcy Wielkopolscy

Powstańcy Wielkopolscy
Rośli i pracowali
za pługiem jak było trzeba
na oczach ojców i bliskich
a także z pomocą nieba.
Marzyli i kochali,
słowa w czyn zamieniali.
Aż nagle w rodzinnych stronach
powstańczy zagrzmiał dzwon,
dźwięk jego wszem obwieszczał
spiżowy, waleczny ton!
Rozbrzmiewał, serca rozpalał
do walki zgrzewał, zapalał.
Os warsztatów, od roli, 
z powołania, z własnej woli,
stanęli razem w szeregu
wykształceni i prości,
spiesznie, nierówno, z rozbiegu…
Piękni, młodzi, radośni,
Pieszo, na dziarskich konikach
u boku z szabelkami,
z wielkimi nadziejami
poszli w bój i walczyli, 
wiele bitew wygrali.
Młodzieńcza krew się lała
zaborcę, strach pokonali.
Choć czasem bolały rany,
okaleczenia i blizny,
to najważniejsze był honor.
I wolność Polski – Ojczyzny.
Na wroga się porwali,
a przecież nie byli ze stali.
Wielu z nich nie wróciło,
wiatr płacze na chłopców mogiłach…
*
Powstańcy Wielkopolscy! 
Wy wielcy, Wasze koniki,
dla was biało – czerwona,
modlitwa i pomniki.
Za trudy powstańcze, za męstwo, 
za młode życie oddane
od nas współcześnie żyjących
hołd Wam dziś, sława i pamięć!
 
p. Teresa Kajl-Jankowska, Powstańcza Kołysanka
 
Śpijcie chłopcy w swych mogiłach
Snem spokojnym, nieprzerwanie
Skończona już wasza walka
I skończone już powstanie.
 
Chociaż życie wciąż kusiło,
Kiedy śmierć was zawołała,
Odeszliście równym krokiem,
Aby Polska zmartwychwstała.
 
W nieskończonej bieli śniegu
Krew czerwona zapłonęła,
Uświęciła narodowe
Barwy tej, co nie zginęła.
 
Nie zapomni Was ojczyzna
Wolna teraz, niepodległa
Aby groby nie zarosły,
Będzie tej pamięci strzegła.
 
Niech Wam świeci zorza złota,
Brzoza Waszych mogił strzeże,
Ptak piosenkę Wam zanuci.
A wiatr szepce swe pacierze.

II miejsce

p. Małgorzata Frąckowiak, Gdyby nie Oni...

Nie zrodziłbyś się z łona matki

i nie patrzył w niebo z własnej woli,
nie zbierałbyś natury datki,
gdyby nie Oni.
 
Nie byłoby domu i łąk zielonych,
nie byłoby kwiatów woni
i gaików słońcem umajonych,
gdyby nie Oni.
 
Pamięć zaciera czas,
Historia w ciągłej pogoni, 
nie byłoby tu mnie i nas,
gdyby nie Oni.
 
Mowa o Tych, co za Polskę walczyli,
co nie bali się ginąć od zachłannej broni
i o Powstańcach, co wolność wywalczyli, 
bo gdyby nie Oni…
 
III miejsce
 
p. Andrzej Gniotowski, Średzkie Limeryki Powstańcze
 
1.
 
Michał kolegiacki głośno zadźwięczał
obudził lud średzki, który jęczał
przez zaborcę deptany
bez litości poniżany
błysk wolności kapłanowi zawdzięczał
 
2.
 
Orle biały, kajdanami spętany
nie widzisz, że lud jest zapłakany?
- Widzę, rozerwę żelazo
byś nie żyła zarazo
powstanie średzki żołnierz kochany.
 
3.
 
Po stu dwudziestu latach niebytu
zachciało się Środzie dobrobytu
Bembnista z kolegami
ruszył pod sztandarami
Pierwszej Kompanii pełnej zachwytu.
 
4.
 
Chłopcy walczyli dzielnie dwa lata
rozsypała się niewoli krata
rogatywka z koniczynką
dziarsko biegła z dziewczynką
wychwalająca Powstańca – brata
 
5.
 
Alfred Milewski – porucznik zaprzysiężony
pojechał baną uskrzydlony
Pierwszą Średzką dowodził
skutecznie wroga ugodził
Virtuti Militari nagrodzony.
 
6.
 
Z wielkim entuzjazmem i dobrą nowiną
gnali wroga celną strzelaniną
- Otulaj orle spiżowy
średzkich powstańców głowy
Chłopcy byli dzielną drużyną
 
7.
 
Pani Wiktoria Woźna haftowała
sztandar Kompanii przygotowywała
orła tworzyły nici
syn Adam zaniósł wici
średzka chorągiew wolność obwieszczała.
 
8.
 
O powstańcach ludzie pamiętają
w domowych szafach pamiątki mają
Stowarzyszenie Rodzin
spędzało wiele godzin
uroczystości młodym zapewniają.
 
9.
 
Maria Mielcarzewicz z entuzjazmem
walczy twardo z wszelkim marazmem
często zarządy zwołuje
dobre pomysły forsuje
działa aktywnie nawet z kataplazmem.
 
10.
 
Sto lat zrywu patriotycznego
pielęgnują Średzianie wzniosłego
nastroju świątecznego
głośno przeczytanego
w Głosie Powstańca Wielkopolskiego.

powrót do menu